در زمانهای قدیم شاهزاده جوانی در سرزمینی دور زندگی میکرد .

روزی به جارچیان دستور داد تا در شهر اعلام کنند که وی تصمیم گرفته همسری اختیار کند و از این رو دخترانی که قصد ازدواج دارند را در روز جشن سالانه به قصر خویش دعوت کرد. روز جشن فرا رسید و دختران دم بخت زیادی به قصر آمدند و شاهزاده در پایان جشن به هر دختر جوان دانه گلی داد .تاریخی را نیزاعلام نمود تا در ان هنگام هر دختری که گل زیباتری رادر گلدان از دانه پرورش دهد به همسری انتخاب خواهد کرد.در میان دختران جوان و زیبا روی حاضر در قصر دختری فقیر با لباسهایی ساده نیز حضور یافته بود . او که شاهزاده را عاشقانه دوست میداشت دانه را به خانه برد و در گلدانی با دقت کاشت . شبانه روز با عشق به مراقبت و نگهداری از آن پرداخت ولی با تمام رسیدگیهای دختر فقیر دانه نرویید و او بسیار غمگین شد که اینگونه از آرزوی همیشگی اش که رسیدن به معشوق خویش بود باز میماند .

روز موعود فرا رسید .

دختران لباسهای فاخر خویش را به تن کرده به زیبایی خود را میاراستند تا در ساعت مقرر به قصر بروند. دختر داستان ما نیز خواست برای حضور در جشن حاضر شود( با پوشیدن همان لباس ساده و وصله کرده اما تمیزی که دیروز شسته بود که تنها لباس میهمانیش نیز بود .) مادرش او را سرزنش کرد که تو چرا به آنجا میروی؟! گلدان تو که خالیست! و دانه ات سوخته است . دختر با بغض که گلویش را میفشرد لب به سخن گشود و از مادر خواهش کرد تا اجازه دهد تا به واسطه حضور در مراسم بتواند برای آخرین بار شاهزاده محبوبش را از نزدیک ببیند.

مراسم آغاز شد .دختران شهر و حتی از دیار اطراف و همه با گلدانهایی زیبا و گلهایی که به زیبایی پرورش داده بودند حضور داشتند.شاهزاده وارد شد و نگاهی سریع انداخت به تمام سالنی که دختران با گلدانهایشان دورا دور آن ایستاده بودند .آنگاه خطاب به حضار گفت :

همسر من صاحب آن گلدان خالیست!!!!!!!!!!

و در پاسخ نگاههای متعجب حاضرین ادامه داد : تمام دانه هایی که من در اختیار شرکت کنندگان در این آزمایش قرار دادم فاسد و غیر قابل رویش بودند و گل صداقت و راستی که در گلدان این دختر جوان روییده است زیباترین گل است . من این دختر پاکدل و راستگو را همسر خویش انتخاب میکنم باشد تا همه راه راستی و درستی در پیش گیریم که سعادت را راهی جز این نیست.

اگر شاهزاده دختر فقیر را به همسری انتخاب نمیکرد و معیارهای دیگری درانتخابش دخیل بود نشان میداد که لیاقت صداقت و راستی را نداشته و دختر فقیر چیزی از دست نداده بود بلکه صداقتکه زیباترین زیباییهاست همچنان در وجودش خانه داشت .

بزرگی گفته : ((حقیقت رهایت میکند.))

رابطه ای بر پایه راستی و صدق خیلی زیباست! اینطور نیست؟

زیبایی در زمانه ما غالبا به زیبایی پیکر انسان ربط پیدا می‌کند. زیست شناسان ادعا دارند که برای دریافت زیبایی یک حس زیباشناختی جهانی وجود دارد که به فرهنگ و بن ‌مایه‌های فرهنگی الزاما بستگی ندارد. با این حال این هم حقیقتیست که زیبایی در عصر حاضر یک تجارت فرهنگی است که بر محور شور و اشتیاق آدمی شکل میگیرد. سهم رسانه‌های همگانی در شکل بخشی به معیارهای زیبایی را نمی‌توان نادیده گرفت.
اساطیر و نیاز بشر به یگانگی و هماهنگی در اجزای طبیعت و تصور او از کمال معیارهای زیباشناختی را رقم میزنند. در فرهنگ غرب زیبایی پیکر نشانه ایست از جوانی، تندرستی، و جاذبه جنسی. زیبایی در این فرهنگ اغلب زنانه است که یکی از دلایل آن شاید این باشد که زنانگی با مفهوم تولید مثل همسوست و با آن در پیوند تنگاتنگ است. بیش از این اما زیبایی با مفهوم قدرت درآمیخته است. زیبایی از این نظر به مفهوم توانایی انسان است در چیره شدن بر پیکرش تا آن حد که پیکر او به قلمرو فرهنگ ره یابد. (کریستینا براون – زیبایی شناس آلمانی). ظاهرا برای انسان کفایت نمی‌کند که حیوانات، گیاهان و معماری را به قلمرو فرهنگ وارد کند. بلکه او میبایست پیکر انسان را هم به یک اثر هنری تبدیل کند. نیاز انسان به این امر یک پدیده فرا فرهنگی است و در همه فرهنگها، صرف نظر از تفاوتهای آنان با هم معتبر است.
انسان هرگز به زیبایی یا زشتی پیکرش تن نداده و همواره در پی آن بوده است که به حد اعلای زیبایی دست یابد، و ناگفته پیداست که حد اعلای زیبایی همواره یک مفهوم زنانه بوده است. چهره زیبا امروزه در عصر گلوبالیزم یک چهره جهانی و تا حدی واحد است. میلیونها نفر هر سال خود را به دست جراحان پلاستیک می‌سپرند با این امید که به حد اعلای زیبایی نزدیک شوند. روایت است که سالانه پانزده درصد به میزان اینگونه افراد افزوده می‌شود. با توجه به توانایی رسانه‌ها در شکل دادن به سلیقه عموم می‌توان ادعا کرد که چگونگی تصور زیبایی کمال مطلوب بر تصاویری مبتنی ست که توسط رسانه‌ها در اختیار عموم قرار می‌گیرد. از این نظر اگر در گذشته تندیس سازان، شاعران و نویسندگان نوع زیبایی کمال مطلوب را تعیین می‌کردند، امروزه رسانه‌ها به سلیقه زمانه جهت می‌دهند. بالطبع اگر در گذشته چند صد سال زمان می‌برد تا سلیقه مسلط دگرگون شود و الگوی نوینی جایگزین الگوی پیشین شود، امروزه این جایگزینی در طی تنها چند سال اتفاق می‌افتد.
بودلر می‌گوید: آن چه که زشت نیست، اغلب از نظرها پنهان می‌ماند. به رغم سلطه رسانه‌ها در عصر گلوبالیزم، باید در نظر داشت که همچنان درک آدمی از زیبایی کمال مطلوب از فرهنگی به فرهنگ دیگر متفاوت می‌تواند بود. در ژاپن "وابی سابی" یا حد اعلای زیبایی از همنشینی کمال و نقص به وجود می‌آید که در یک فرم یا قالب ساده رخ می‌نمایاند. با این حال در ژاپن و در چین هم در کنار این دریافت سنتی از زیبایی کمال مطلوب یک نوع سلیقه عمومی هم وجود دارد که برای مثال در مسابقات زیبایی دوشیزگان مشاهده می‌شود و بر گرته الگوهای غربی شکل می‌گیرد. زیبایی از این نظر یک کالاست و با این حال همچنان یک مفهوم نسبی و تعریف ناپذیراست که از فرد به فرد، و از ملت به ملت و از زمان به زمان متفاوت است. زیبایی نه در سطح که در عمق معنا می‌یابد.
در اوستا وصفی آمده است از زیبایی آناهیتا، بانوخدای باروری، فراوانی و پاکی. آناهیتا بازوانی دارد زیبا و سپید به ستبری کتف اسب. او دارای پاهای بلند است و وقتی کمر می‌بندد، بلندبالاتر جلوه می‌کند و پستانهایش زیباتر می‌نماید. (اوستا، گزارش و پژوهش جلیل دوستخواه، تهران ١٣٧٠) از این گزارش چنین برمی آید که در زمانی که یشت‌ها نوشته شد، یعنی تا قرن سوم پیش از میلاد حد اعلای زیبایی زنانه در فرهنگ ما، بلند قدی و تنومندی زنان بوده است با پستان‌های درشت و برآمده.
در تاریخ بلعمی آمده است که کسری انوشیروان هر سال سه مرد اخته را به روم و خزران و ترکستان می‌فرستاد تا برای او کنیز بیاورند. انوشیروان زیبایی آن زنان را به دقت توصیف می‌کرد و می‌نوشت و به دست آن سه مرد اخته می‌داد. در ترجمه فارسی تاریخ بلعمی زنانی زیبا بوده اند که سفیدروی باشند، نه دراز و نه کوتاه با ابروهایی طاق و چشمان فراخ و مژگانی سیاه و دراز، بینی بلند و باریک و روی نه دراز و نه گرد، موی سیاه و پستانی کوچک و گرد و سخت، رانها فربه. ( ابوعلی بلعمی، تاریخ بلعمی، تهران ١٣٥٣)
در سمک عیار (قرن هفتم هجری) وصفی آمده است از زنی به نام مه پری که نمونه ایست از زیبایی کمال مطلوب در آن دوران. مه پری سری گرد دارد و پیشانی اش پهن است. موهای او چون کمند و ابروهایش مانند کمان چاچی. بینی چون تیغ و گردنی کوتاه با غبغب و پستان‌هایی مانند دو نار و ساعدی کوتاه و پنجه ای خرد. (فرامرز ارجانی، سمک عیار، تهران ١٣٤٧)
در مجموع از مقایسه این متن‌ها و با توجه به وصف زیبایی زنانی مانند رودابه و ویس و شیرین دو نوع زیبایی کمال مطلوب در فرهنگ ایرانی سراغ داریم: زیبایی ایرانی که به زیبایی هندی نزدیک است و زیبایی ترکی. عنصرالمعالی اعتقاد دارد که در زیبایی ترکی یکایک اعضا زشت است، اما در مجموع یک تاثیر کلی بر بیننده دارد که جاذبه جنسی را به وجود می‌آورد در حالی که زیبایی ایرانی عکس آن است. (عنصرالمعالی کیکاووس، قابوس نامه، به کوشش غلامحسین یوسفی، تهران ١٣٥٢).
در عصر گلوبالیزم تصور انسان ایرانی از حد اعلای زیبایی زنانه نیز دگرگون شده است و همچنان که در فرهنگ ژاپن و چین هم به اشاره از آن سخن رفت، از طریق رسانه‌ها، زیبایی به عنوان یک کالا به ایران هم راه یافته است. با این حال آنچه که در گذر زمان تغییر نکرده است همانا نیاز مرد ایرانی در پوشیده نگه داشتن زیبایی زنانه است که به آن حجاب گویند. در این پوشیدگی ست که آن زیبایی به کمال می‌رسد، همچنان که در زیبایی ترکی آن زشتی‌ها جاذبه جنسی را به وجود می‌آورد.

یک عکس و یک بیت شعر  را شما دوست عزیزی که ندیده اید یا نخوانده اید لطفا  بخوانید(در پستهای قبلی)بعد اگر مایل بودید نظر بدهید  . ممنونم.

 لطفا در صفحه دوست عزیزم مجید به

(( داستان غم انگيز يک عکس)) توجه کنید .

پیشاپیش از اینکه غمگین شوید معذرت میخواهم.

آدرس :

http://timsarmajid.persianblog.com/

                      بوالعجب من عاشق این هر دو ضد

(لطفا هرچی دوست داشتید درباره این بیت بنویسید. ممنونم.)

(اصلا حس مطلب تایپ کردن ندارم.شاید کمتر بیام ودیرتر به روز کنم (با تغییراتی)ولی سعی میکنم نظرات دوستان ومطالبشان را بخوانم.) 

سلام .

در این مطلب ادامه مقاله قبلی را قرار میدهم (با پوزش از تاخیر) .

اگر 12 خصوصیت ذکر شده را یاد اوری کنید و بعد به ادامه مقاله توجه نمایید نتیجه بهتر خواهد بود و اکنون ادامه مقاله:

به عبارت دیگر این 12 مورد ذکر شده در اصل 12 شکل از روش بیان محسوب میشوند و تا علاقه و عشق وجود نداشته باشد نمیتوان حتی یکی از آنها را برآورده کرد . (یعنی حضور عشق و علاقه پیش نیاز است و روشهای بیانی که در اینجابه آنها اشاره خواهد شد بدون وجود عشق و علاقه بین طرفین اگر هم عملی باشد بسیار سخت خواهد بود. /داخل پرانتز از سنجد بود/)

اگر شما به همسرتان علاقه نداشته باشیدچطور میتوانید او را تشویق کنید یا در مقابل او فداکاری نشان بدهید؟!شاید بگویید که این عشق وجود دارد ولی از طرف مقابل خیری برنمیآید آن وقت است که میگوییم احتمالا شما روش بیان این عشق را برای همسرتان نمیشناسید.مثلا نمیدانید که اگر به شوهرتان علاقه دارید نباید با کوچکترین اشتباه او را یک عمر مورد سرزنش قرار دهید یا زندگی وتوانایی بقیه مردها را به رخ وی بکشید! یا اگر مردی به همسرش واقعا علاقه دارد باید به او احترام بگذارد نه اینکه او را موردسرزنش قرار دهد و کوچک کند .

همه مردها و زنها در نهایت به این 12 شکل بیان عشق احتیاج دارند.

خوب دیدن هنر است :

باید بتوانیم نیازهای وجودی طرف مقابلمان را خوب ببینیم و خوب درک کنیم.

درک نیازهای عاطفی شریک زندگی قدرتمندترین روشی است که رابطه شما را بهتر میکند.

این نیازهای عاشقانه باید به صورت دو طرفه و متقابل تامین شود.

اگر مایلید بدانید چطور این نیازها با ماهیت متقابل خود وارد عرصه زندگی شده و عمل میکنند به این 6 مورد توجه کنید:

1)وقتی شوهرتان غمخوار شماست شما هم باید حس اعتمادتان را به وی منتقل کنیدیعنی متوجه شود که به او اعتماد دارید.

2)وقتی شوهرتان شما را درک میکند در مقابل شما هم باید او را بپذیرید واو حس کند که همانطور که هست او را قبول دارید.

3) وقتی شوهرتان به شما احترام میگذارد پس لیاقت تحسین شما را دارد.

4) وقتی شوهرتان خود را وقف شما و زندگی مشترکتان کرده است باید از او تقدیر کنید.

5) وقتی شوهرتان به شما اطمینان خاطر میدهد که دوستتان دارد شما با تشویق به همسرتان انگیزه پیشرفت را هدیه میدهید.

6) وقتی نمیدانید برای شریک زندگیتان چه چیزهایی اهمیت دارد در اصل ناخواسته طرف مقابل را آزار میدهید و حقیقتا شاید ندانید که این مساله چقدر برای او آزار دهنده است.

(نکته از سنجد: 6 مورد بیان شده را برعکس هم بخوانید. مثلا مورد 1 را اینگونه مینویسم : وقتی زنی حس اعتماد به شوهرش را نشان میدهد مرد باید غمخوار بودنش را بروز دهد.)

( از سنجد: همه مثالها بر عکسش هم درسته یعنی جای مرد و زن عوض بشه .قابل توجه دوست عزیز ((هیچکس)) که ناراحت نشه)

(از سنجد : اگر این مطالب بیش از حد به نظر شما پیش پا افتاده و ابتدایی یا حتی خنده دار و بی تاثیر میرسد لازم میدانم که بگویم مشکل همین جاست که اکثر انسانها در پی یک دلیل عجیب و دور از ذهن میگردند و باور ندارندحل مسائل و مشکلاتشان گاهی بسیار آسانتر از آن است که تصور میکردند. ) عموم آقایان نمیدانند رفتارشان چقدر غیرمحترمانه است و چطور باسنگدلی تمام حمایت را از همسرشان دریغ میدارند و یا عموم خانمها نمیدانند روش برقراری ارتباط با همسرشان چقدر من وجودی همسرشان را آزار میدهد.

خانم با کمال نا امیدی و احساس نارضایتی می گوید : ((مردم شانس دارند. آنها زندگی میکنند ما هم زندگی میکنیم......... ))  حال اگر همسر این خانم نهایت تلاش خود را برای بهبود وضع خانواده میکند باید گفت خانم محترم با این حرف شما نشان میدهید که او را نپذیرفته اید و هیچ تقدیر و تحسینی در کار نیست ! وقتی مرد باکمال خونسردی میگوید: ((زن هم زنهای قدیم!(زنهای دیگران)! که.......)) در اصل این آقا اعتبار خانمش را زیرسوال برده و به او بی احترامی کرده است. (از سنجد: اینها ساده ترین مثالها بود بقیه حالات و مثالها با شما!...)

زندگی مشترک یا ارتباطتان هر لحظه ممکن است با چالش یا سرازیری روبرو شود چون فقط به شما اختصاص ندارد.

گاهی حس میکنید که همسر یا طرف مقابلتان آنقدر برای شما غریبه است که  انگار از یک سیاره دیگر آمده است .در این زمینه بیشتر مطالعه کنید و بدانید مردان به سیاره مریخ و زنان به سیاره ونوس تعلق دارند!!!( از سنجد: داداش تیک این قسمت را ندید بگیر )

یک بار دیگر زندگی خود را مرور کنید : رابطه شما چطور آغاز شده است ؟ آیا هنوز هم میخواهید با او باشید؟ آیا میدانید شما چه میخواهید و او چه میخواهد؟ چطور میتوان کمتر شریک زندگی را آزار داد؟ به همه این سوالات و سوالات مشابه خوب فکر کنید. درنهایت به این نتیجه میرسیدکه باید نیازهای طرف مقابل را خوب بشناسید و به انها اهمیت دهید. در مواقعی احساس میکنید در زندگیتان عشق وجود ندارد فورا به جدایی فکر نکنید.

یک بار دیگر سعی کنید.شاید روش بیان عشق و علاقه به طرف مقابل را بلد نیستید (یا برعکس طرف مقابلتان این روشها را نمیداند.)

اگر شما به اهمیت این مطلب پی برده اید با همسر یا طرف مقابلتان در مورد این مقاله صحبت کنید.به نتیجه خوبی خواهید رسید. امیدوارم

به قول (( جوجو با صفا )): پی نوشتهای سنجد :

1 ) یک نکته مهم که میخواهم اینجا بیان کنم این که یاد بگیریم گفتگو کنیم.

گفتگو باطرف مقابل و بیان خواسته هایی که از او انتظار داریم راهی است که او را از سردرگمی اینکه چه کند تا ما راضی و خشنود باشیم نجات خواهد داد. البته توقعات عجیب غریب نداشته باشیم.(همیشه عادل باشیم.) این حق را برای طرف مقابل خویش نیز قائل باشیم تا مطالبات خویش را در این رابطه بیان کند.

2 )نکته ای که بارها دیدم اینکه طرفین یک رابطه بسیاری اوقات از اینکه طرف مقابلشان از آنها در مورد یک رفتار گلایه میکند یا از برخوردی دلخور میشود ناراحت میشوند و در حالی است که یک نکته مهم را از یاد میبرند و آن اینکه آدمی از کسی گله میکند که دوستش دارد وگرنه هر روز رفتارهای بسیاری که از دیدگاه ما ناپسند جلوه میکند مشاهده میکنیم ولی نه گلایه میکنیم و نه دلخور میشویم.

3 ) سعی کردم در پست پیشین توضیحاتی ارائه کنم . نظر همه دوستان برای من محترم است و از اینکه بر من منت میگذارند و رای خویش را با صبر و حوصله مینویسند متشکرم .

۲ نکته آخر:

A )مطلب یا مطالب پیشین در جهت ضعیف یا ناتوان جلوه دادن بانوان نبود و از اینکه دوست عزیز هیچکس چنین برداشتی داشتند متعجب شدم.  امیدوارم فرصتی دست دهد تا مطلبی در این باب در صفحه قرار دهم.

B )در مطلب پیشین نوشتم :((لزوم درک آن توسط دل و بیان درکی اینچنین بسیار مشکل است مگر برای آن اهل دلی که این حس را به تجربه یافته است.)) این جمله باعث شد اینگونه به نظر برسد که اینجانب عقل را در مقوله عشق دخیل نمیدانم که در نظری از دوستی بیان شد.فقط خواستم بنویسم که چنین قصدی نداشتم. با یک مقایسه عجیب!شاید بتونم حدودی توضیح بدهم:برای شنیدن صدا اولین عضوی که به ذهن میرسد گوش است .اگر بنویسم شما صدای مثلا((پنگوئن )) را با گوش میشنوید منکر مکانیسم پیچیده شنیدن نشده ام که در این پروسه علاوه بر قسمتی از گوش که در محدوده بینایی ما قرار داردقسمتهای داخلی گوش همچنین سیستم عصبی انتقال پیام و مغز نیز دخیلند .البته عوامل بیرون از بدن انسان را نباید فراموش کرد مثل مسدود نبودن مجرای گوش یانبود صداهای مزاحم دیگر . حالا چرا نوشتم صدای ((پنگوئن)) ؟!؟!؟چون همیشه و همه جا این امکان وجود ندارد این صدا را بشنویم و مثل صدای کلاغ نیست که در روز چندین بارشنیده میشود!(توهین به کلاغهای عزیز نشود که خیلی هم دوست داشتنی هستند!) ........... .

بیشتر از این سرتان را درد نمیاورم و باز به قول (( جوجو با صفا)):مقربین دانند !!!!(مثال عجیب غریب بود خودم میدونم!!)

از همه دوستانی که پیگیر مقاله بودند مخصوصا آبجی((بانوی شرقی )) که  با تذکر مجبورم کرد ادامه مطلب را زودتر پست کنم ممنونم و معذرت که دیر شد.