سلام

علل بدبینی چیست ؟

در بیانی ساده و خلاصه میتوان چنین نوشت :

افراد بدبین در یک یا چند از گروههای زیر قرار میگیرند :

1- مار گزیده اند ؟ ! و خاطره خوبی از خوش بینی خود در گذشته ندارند . اینگونه افراد با تعمیم تجارب

ناخوشایند پیشین خود در برقرار کردن هر ارتباط جدیدی دچار هراسی ناخودآگاه شده و از ریسمان سیاه

و سفید نیز میترسند .

2- دروغگو هستند ! و از این رو نمیتوانند راستگویی دیگران را باور داشته باشند . زیرا در تصور خویش و

با فرافکنی ذهنشان همه را همچون خود پنداشته و معیار قیاس را خود دروغگویشان قرار میدهند و

اینگونه کافر همه را به کیش خود پندارد.

3- تحت تاثیر آموزه ها و تجربیات دیگران بوده و به همین دلیل هیچگاه شجاعت تجربه کردن را ندارند !

البته میتوان موارد و تفسیرهای دیگر و کاملی را نیز بر موارد فوق افزود و هر آدم بدبینی میتواند از جمله

یک یا چند گروه از موارد ذکر شده باشد که به همین نسبت میتوان او را بدبین تر یا خوش بینتر دانست.

شک و تردید در برابر موارد ناشناخته از نشانه های عقل سلیم است و البته تحقیق و بررسی و تحلیل

نشانه های دریافتی و تجزیه و تفسیر آنها با اصول منطقی نیز از بهترین ابزارهاییست که در اختیار

هر عقل سالمی میباشند .

پس شک و تردید آری .

تحقیق و بررسی نیز آری .

مادامی که در مسیر اعتدال قدم برمیداریم از خطرات احتمالی شک بیجا یا وسواس در بررسی در امان

خواهیم بود . بسیاری از ما بدون اینکه بدانیم درانتها یا نزدیک به یکی از دولبه این طیف قرار داریم و باز

بی آنکه بدانیم این خصیصه در قضاواتهای ما در مورد افراد یا ارزیابیهای مختلف و تصمیمات کوچک و بزرگ

زندگی ما خود نمایی میکند . شاید فقط با بررسی وقایع و افکاری که در یک روز با آنها درگیر بوده ایم

بتوانیم  موارد زیادی را از این دست بیابیم .

شک بیجا و بررسی زیاد هر دو از موانع پیشرفت هستند .

بد نیست یک نکته مهم دیگر را نیز مد نظر داشته باشیم و آن اینکه همیشه از ابزار عقل استفاده کنیم

ولی بدانیم  بازیهای زندگی میتوانند بسیار پیچیده تر از محاسبات ما عمل کنند و  گاه غافلگیریهای

بسیاری برایمان داشته باشند . پس شک و تردیدی که تحقیق و بررسی معقول را به دنبال داشته باشد

تنها میتواند ما را از سرزنش بعدی خودمان در امان نگاه دارد نه از وقایعی که پیشبینی ناپذیرتر از آن

رخ میدهند که عقل سلیم نیز بتواند تحلیلشان کند.

پندار نیک داشته باشیم           نیک سخن بگوییم

و درست رفتار کنیم  آن سان که میپسندیم با ما رفتار شود .

ناملایمات مسیر زندگی و نامردمیها و ناراستیهای برخی از دیگرانی که همراهیشان را تجربه خواهیم کرد 

یا کرده ایم هرگز نمیتواند یک ذهن نیک اندیش را از نیکی و راستی باز دارد .

چگونه ممکن است کسی مدعی باشد از رفتاری بدش میاید زیرا از آن ضربه خورده است حال آنکه خود با

دیگران همان گونه رفتار میکند .

مطلبی که آمد شاید در ظاهر به مهمی سهمیه بندی بنزین یا طرح امنیت اجتماعی یا آزادی بیان

و مشکلات اقتصادی و اجتماعی فراوانی که گریبان جامعه ما را گرفته اند نباشد ولی فکر میکنم با

سنجد هم عقیده خواهید بود که از هر ملتیست که بر آن ملت است ! و پندار نیک و سخن نیک و

رفتار نیک ماست که در جامعه ساریست و تا از خویش آغاز نکنیم و مادامی که آنچه برخود میپسندیم

برای همسایه و دوست و آشنا و همشهری خود نپسندیم  چگونه انتظار چنین رفتار متقابلی را از دیگران

داریم و این همان او و شاید من و شما باشیم که روزی در مسندی دیگر خواهیم نشست و شخصیت ما

در دل همین جامعه مملو از(( دروغ یا راستی )) شکل گرفته است و همیشه ما ما خواهیم ماند .

از ماست که بر ماست.

درود و بدرود.