| تبليغات | X |
|
SENJED and BANOO
اجتماعی.روانشناسی و...استفاده از دانش و تجربیات برای درک و ارتقا کیفیت زندگی
|
 |
ایرانی بخوان !!! |
 |
|||
|
سلام . از انجایی که این هفته به اسم هفته دفاع نامگذاری شده و با آنکه قصد نداشتم دراین زمینه سخنی به میان اورم اما نتوانستم ! دیدن تصاویر جنگ و یاد اوری خاطرات تلخ ان دوران سنجد را بر ان داشت تا مطلبی کوتاه بنویسد . ابتدا نظر شما را به چند نکته درباره این جنگ جلب میکنم: در جریان جنگ ایران و عراق از هجده ملیت دنیا در اردوگاههای اسرای جنگی ایران اسیر حضور داشت. دولت عراق از حمایت و پشتیبانی کامل سی و نه کشور که به طور مستقیم( نه فقط طرفداری صرف) برخورداربود که ازان جمله میتوان به: فرانسه-انگلستان-امریکا-روسیه-چین-یوگوسلاوی-برزیل-ایتالیا و ...... و در میان کشورهای منطقه: عربستان-اردن-مصر- تمام کشورهای عربی حوزه خلیج فارس- هند-ترکیه و........اشاره کرد. که همانگونه که اشاره شد این حمایتها از مالی –تجهیزاتی-نیروی انسانی گرفته تا اخبار و اطلاعات نظامی را شامل می شد.همچنین میتوان به دیدار نمایندگان بیست کشور اروپایی با صدام واعلام امادگی جهت کمک به عراق در طی جنگ با ایران اشاره کرد. سخنگوی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس در ابتدای جنگ گفت: (( ما درسی به ایرانیان خواهیم داد که هرگز فراموش نکنند.)) این حمایتها و تایید عملکرد صدام تا بدانجا بود که سران این کشورها با حضور در عراق بارها دست صدام را به نشانه حمایت فشردند. پادشاه وقت اردن پا را از این فراتر گذاشت و به همراه صدام در یکی از مناطق جنگی حضور یافت. اکثر امار فوق از قول ((وفیق سامرایی)) یکی از سران ارتش عراق و مورداعتماد صدام و یک نظامی ایران شناس بود. وی قبل از انقلاب چندین سفر به ایران داشت و اکنون در لندن زندگی میکند.او از مشاورین اصلی صدام بود و بارها از وی مدال افتخار گرفت. وی هیچگاه نفرتش را از ایران و ایرانی پنهان نکرد. بنا به گفته های وی در تمام طول جنگ ارتش عراق بر اساس اطلاعات رسیده از ماهواره ها و هواپیماهای جاسوسی امریکا از تمامی تحرکات نیروهای ایرانی و حتی تاریخهای اغاز عملیاتها با خبر بودند. در طی این چند روز تصاویر غم انگیزی که از تلویزیون ایران پخش شد مرا بر ان داشت تا کلامی با تو هموطن بگویم شاید ارام شوم. صحنه های ویرانی خانه ها و دود و اتش که اینها در برابر دیدن گریه های پدری که جنازه فرزند و همسرش را از زیر اوار بیرون میاورد یا مادری که بر جنازه کودک نوپایش میگرید یا در جای دیگر کودکی بهت زده به چهره سرد و بی جان مادر مینگرد, هیچ نیست. در برنامه ای صحنه های پایکوبی و شادی مردم عراق را که علاوه بر شادی نظامیان عراقی برای کسب پیروزیهایشان بود را نشان میداد. واین در حالی بود که اهالی خونگرم خرمشهری و ابادانی ( مردمانی بی الایش و مهربان که جز نیکی نمیدانند) غمزده , بسیاری با پای پیاده از میان دشتها به سوی دیاری دیگر کوچ میکردند , کوچی اجباری از سرزمین خویش , سفری که در ان حتی فرصتی برای بستن بار سفر نیز نداشتند و دسترنج یک عمر تلاش و کوشش را گذاشتند و فقط جان عزیزان خویش را نجات دادند. برخی از ایشان زخمی بودند, بسیاری غم از دست دادن عزیزی را در دل داشتند و.......... انها رفتند با امید به اینکه روزی به یاری هموطنانشان به دیار خاطرات کودکیشان باز گردند . شاید در ان لحظات فرصتی برای فکر کردن به بازگشت نداشتند وتنها چیزی که مهم بود گریختن ازمهلکه بود. دراین میان لحظه ای به دخترکی بیاندیشید که برادرکوچکش رادراغوش گرفته و میگریزد , برادرش که تنها بازمانده از خانواده بزرگش است ( خانواده ای با هفت برادروخواهر ). دخترکی که تا دیروز با سرو صدای خواهران وبرادران بزرگترش و آوای مهربان مادرش چشم میگشود وبا لالایی مادرش میخفت. اخر او هنوز کوچک بود و شش سال بیش نداشت( وای برمن! چه مینویسم چنین فرضی ونوشتنش ساده است ولی میتوانست واقعی باشد. فراموش نکنیم که امثال این ماجرا رخ داده است) حال دخترک قصه ما باید با صدای گریه برادرش بیدار شود زیراپسرک میترسد, گشنه است, مادرش را میخواهد, ....و دختری که خود به پرستاری نیاز داردَ کوچکترین مادر دنیا شده است.................. این داستان ادامه دارد ولی هر لحظه تلختر میشود , بقیه اش با شما .................... به این بهانه خواستم مطالب زیر را هم بنویسم: چطور شده که امروز ما همه اینها را به فراموشی سپرده ایم. عده ای با سفر به عراق و سوریه و عربستان و عده ای دیگر با سفر به دبی یا انتالیا و................ثروت این دیار را به جیب کسانی میریزند که هنوز هم ما برایشان پست ترین مردم زمینیم. چرا باید ما به جایی سفر کنیم که شیوخ کثیف و حیوان صفتش با ما کینه ای دیرینه دارند و برای دختران این سرزمین هر بهایی میپردازند نه برای اینکه ارزشی برایشان قائلند بلکه به این دلیل که درخیال خام خویش اینگونه بر ایران و ایرانی برتری یافته اند. من قوم پرست نیستم و میدانم که در هر دیاری خوب هست بد هم هست . چرا به تاریخ نمینگریم؟ ایا صدمات وارده به این مرز و بوم از سوی اینها فقط به جنگ اخیر محدود میشود؟ پاسخ با شما! وای بر ما وای بر ما ! , ما را چه شده است؟ انگاه که دشمنانمان حتی زحمت پنهان کردن عداوت دیرینه خویش را نسبت به ما نمیدهند -عداوتیکه اگربگویم درگوشت وپوستشان رسوخ کرده , سخنی به گزاف نگفته ام, باز ما به ایشان لبخند میزنیم و لقب مقدس برادر را بر انها مینهیم. به راستی چرا؟ ؟ ؟ ؟ ؟ |
|||||
|
|||||
