سلام .

از دوست عزیزم هیچکس ممنونم که لطف کردند و

دو موضوع پیشنهاد دادند که یکی این بود:

 ((درتعامل بين مامردم ايران متاسفانه پيش بيني ناپذيربودن

 وغيرقابل اتكابودن رفتاريك ارزش شده است ...ما باورنكرده ايم

كه عقلانيت اقتضا ميكند كه عكس العملهايمان قابل پيش بيني باشد

 وديگران بتوانندروي رفتاروقدم بعدي ما حساب كنند))

حال چرا اینگونه است؟

 هنگامی میتوانیم پیشبینی درستی در هر زمینه ای داشته باشیم

که اطلاعات  خام ما در آن زمینه درست ومطابق با

 واقعیت ماهیتی نه مشاهدات ظاهری ما باشد , در عین حال

ما نیاز به یک مجموعه اطلاعات همه جانبه نه یک بعدی از

 موضوع موردارزیابی خویش داریم.

اینها که در فوق ذکر شد در ارزیابی , شناخت و آنگاه پیش بینی

اشخاصی که با ما در ارتباطند  دخیلند .

هنگامی که شناخت ازیک  فرد بر اطلاعات یک  جانبه ,

 ظاهری و احتمالا نادرستمان از وی پایه ریزی میشود,

نباید انتظارداشت که بتوان پیشبینی درستی ازرفتارو

عکس العمل او به عمل آورد.

بیشتر سوء تفاهمات متداول در زندگی  از سوء برداشتها

 یا سوء شناختهایمان ناشی میشود.

حال به دسته بندی زیر بنگریم :

1. افرادی که خود را آنگونه که هستند نمی نمایانند و

 سعی در پنهان نمودن باطن خویش دارند ,

واینگونه سعی میکنند به کسب مقبولیت اجتماعی بپردازند.

و این پنهان کاری میتواند به دو دلیل باشد ,

 یکی اینکه آنچرا که هستند قبول ندارند و دیگر اینکه

با هدف فریبکاری و کسب منفعتی خاص به پنهانکاری میپردازند .

2.گاهی نیز اشتباه در برداشتی است که از افراد میشود

 یا اینکه فرد رفتار یا علائمی بروز میدهد

 که در طرف مقابلش برداشتی غلط از خود ایجاد میکند.

حال به طور خلاصه هر دو دسته را بررسی میکنیم:

در برخورد با دسته اول  به یاد داشته باشیم

 که او معیارهای مورد قبول دید ظاهری ما را

بروز میدهد و بدون شک ما را تحت تا ثیر قرار خواهد داد .

در برخورد با دسته دوم به یاد داشته باشیم

 که او معیارهای مورد قبول دید ظاهری ما را

بروز نمیدهد و ما او را از خود خواهیم راند.

پس میتوان گفت گاهی دوست را رانده و

 برای دشمن آغوش گشوده ایم چون شناختمان که ناشی

از سوء برداشتهایمان بوده  اشتباه بوده است.

حال چه کنیم تا  پیش بینیهایمان کمتراشتباه از کار دراید؟!؟!؟

یک راه ساده وجود دارد و آن گذر زمان و محک زدن افراد

 در شرایط مختلف است .و در این راه  صبوری وعجله نکردن بسیار مهم است.

با اینکه اعمال افراد میتواند تا حد زیادی معرف شخصیتشان باشد ولی باید به شرایطی که هر

عمل از فردی سر میزند توجه شود.

سعی خواهم کرد باز در این زمینه مطلب بنویسم ,

ولی آنچه خود به آن رسیده ام یکی اینکه شناخت افراد کار مشکلیست

 ودیگر اینکه انسان 100% خوب یا 100% بد به ندرت یافت میشود

, اگر فردی  را به عنوان دوست , همسر و یا انسان مورد قبول

خویش یافتیم ازاوانتظارنداشته باشیم که از اشتباه معصوم باشد .

هررفتار اشتباهی بد است ولی هر رفتار اشتباهی دلیل بر بد بودن مرتکبش نیست.

, همیشه شرایط را در نظر بگیریم.

آنگاه دوست داشتن انسانها شیرینترین و ساده ترین کارها خواهد بود

فکر میکنم  آرامش در دوست داشتن است و هر چه دامنه این دوست داشتن وسیعتر باشد ,

 آرامشی که نصیب ما میشود بیشتر خواهد بود.

در پایان از توجهتان ممنونم .

 نظرات شما را با دقت خواهم خواند و استفاده خواهم کرد.

دوست عزیز(هیچکس)امروز که پیشنهادتون را دیدم سعی کردم سریع چیزی بنویسم .

امیدوارم مرتبط با موضوع پیشنهادی باشد و اگرمنظورتون چیز دیگه ای بود حتما بگویید.

ممنون