سلام .

تعاریفی که گذشتگان از زیبایی چهره داشتند در طول دوران دچار تغییرات زیادی شده حال آنکه اگر درک زیبایی را بامعیارمشخص وثابتی بدانیم و تعریفمان از زیبایی مطلق باشد چنین تغییری بی معنیست.درمورد اجزا صورت نیز چنین تفاوتهایی هم در قرون مختلف هم در سرزمینهای مختلف وجود داشته است . معیارهای زیبایی حداقل برای چهره هیچگاه مشخص و دارای تعریف ثابتی نبوده . در ایران تا کنون 2 پایان نامه در زمینه اعمال جراحی بینی انجام شده و در آن جنبه های مختلفی بررسی شده است .  یکی در اصفهان(مختص مردان) و دیگری در تهران(مختص زنان) . وارد جزییات نمیشوم فقط اینکه از قول استاد راهنمای یکی از این پایان نامه ها بیان میکنم که میگفتند :  اگر بینی نرمال برای اکثر افرادی که تحت عمل زیبایی بینی قرار میگیرند را بررسی کنیم متوجه میشویم که این بینی ایده آل با ترکیب چهره قوم ایرانی نمیخواند و فقط با این استدلال که بینی فلان هنرپیشه خارجی یا... چنین شکلی دارد و وی از محبوبیت و شهرت برخوردار است تقاضا برای این فرم بیشتر است و در بسیاری موارد فرم بینی درخواستی به صورت مد عوض میشود و متقاضی به اینکه این عمل واقعا وی را زیباتر میکندکاری ندارد فقط وی را با مد همراه کند کافیست یا نظر بقیه را تامین کند .نکته جالب اینجاست که بسیاری از این افراد این واقعیت را انکار میکنند ولی با این حال با ترکیبهای چهره متفاوت متقاضی فقط فرم خاصی از بینی هستند!! این را نوشتم تا بگویم معیارهای ما برای زیبایی را الگوهای ما میسازند یا پسندهای جامعه کنونی که ان نیز با تبلیغات رابطه مستقیم دارد.

 70 سال پیش اگر دختری تناسب اندام داشت با دلسوزی وی رالاغرمیخواندند و تعداد پسرانی که تمایل داشتند با وی ازدواج کنند به مراتب کمتر بود . و اکنون برعکس شده است.

در مورد زیبایی زنانه یا مردانه یا .... معتقدم که یک امتیاز است ولی توانایی و قدرتی که تیک به  آن نسبت داد بسیار بیشتر از واقعیت موجود بود.

نکته مهم اینکه ارزشی که فروشی باشد چگونه ارزشیست؟ و این خود سوالیست که ارزش یعنی چه؟ و دوباره به این میرسیم که ارزشهای یک جامعه با سایر جوامع متفاوت است. و این تفاوت در طبقات مختلف فرهنگی جامعه نیز وجود دارد.

زیبایی که فروشی باشد یعنی تنزل در حد یک کالا که هرچقدر هم گرانقیمت باشد یک کالاست . و روزی خسته کننده میشود یا فرسوده خواهد شد.ارزشی که به مرور زمان بی ارزش میشود؟ اگر ارزش هم باشد بی ارزشترینهاست که به مرور زمان چیزی از آن باقی نمیماند و دارنده آن که به واسطه زیبایی تحلیل رونده اش ارج و منزلتی یافته بود با کم شدن زیبایی اعتبارش نیز کم میشود . درمورد جناب افلاطون نیز که بی شک از بزرگان تاریخ بوده اند و همانگونه  که دوستان نیزاشاراتی داشتند ایشان خود از مردان زیباچهره زمان خویش بوده است .عقاید عجیب ایشان نیز کم نبوده ! البته با درود بر روحش که مرد بزرگی بود .

راستی یک نکته هم بنویسم همان مثال تب کردن این بار شخصی که از شدت بیماری تب کرده و مثلا 40 درجه تب دارد را در نظر بگیرید که صورتش از حرارت گل انداخته در نگاهی جزئی نگر زیباست ولی اگر کل نگر باشیم پی خواهیم برد که این سرخی اگر هم زیبا به نظر آید ارزش نیست ونشانی از وخیم بودن وضع جسمانی صاحبش دارد . حال فرض کنیم سنجد سرخی صورت آن بیمار را زیبایی بداند و چون زیبایی ارزش است به بیمار نزدیک شود و  اینگونه سرایت بیماری را آسان خواهد کرد و بیمار خواهد شد.

در ادامه در صورت تمایل دوستان چند نقل قول در ارتباط با زیبایی میاورم(اگر مایل بودید در پست دیگری مینویسم که طولانی نشود. ) البته با این چند خط هیچگاه حق مطلب ادا نخواهد شد و شاید نیاز به انشایی متفاوت نیز باشد .